Klein voorwoordje m.b.t. de lonen/levensonderhoud in China.

De jonge Belg Frederik Geirnaert heeft samen met zijn vriendin Karen een jaar in China gewoond. "Wij gingen daar twee keer per dag op restaurant, zeven dagen op zeven. Dat kostte ons voor ons twee samen slechts 10 euro per week," vertelt hij me.
Frederik Geirnaert: "Onze favoriete schotel was gebaseerd op eieren en tomaten. Die schotel kostte 60 eurocent voor Karen en mij samen. Het hangt er natuurlijk van af waar je woont. In de hoofdstad Beijing kost diezelfde schotel 1 euro en in de westelijke en arme provincie Xinjiang kost ze 40 eurocent. China is een zeer groot land. Er zijn verschillen in levensduurte en ook in de lonen en de uitkeringen van de sociale zekerheid. Wij woonden in de stad Shenyang in de relatief welvarende noordelijke provincie Liaoning.

Het gemiddelde inkomen in de provincie bedraagt 700 yuan per maand. 700 yuan komt overeen met ongeveer 75 euro.

Dat is in onze ogen erg weinig, maar je moet rekening houden met de prijzen in de winkel. Die zijn ook veel lager dan bij ons. Ik zal je een paar voorbeelden geven van wat de dingen zoal kosten: 6 eieren : 20 eurocent (8 frank) 1 brood: 20 eurocent (8 frank) 1 liter melk: 50 eurocent (20 frank) 1 kilo rijst: 30 eurocent (14 frank) 1 kilo vis: 70 eurocent (28 frank) 1 braadkip: 80 eurocent (32 frank) een gewone fiets: 20 euro (800 frank) een kaartje voor de bus of de tram: 10 eurocent (4 frank) een gewoon paar schoenen: 10 euro (400 frank) een gemiddelde maandelijkse telefoonrekening: 3 euro (120 frank) een gemiddelde maandelijkse elektriciteitsrekening: 3 euro (120 frank) een kleurentelevisie: 70 euro (2.800 frank). De meeste Chinezen in onze stad en daarbuiten zijn eigenaar van hun woning. Zij hebben meestal een telefoon en een kleurentelevisie. Steeds meer Chinezen hebben ook een auto. Vorig jaar hebben 5 miljoen Chinezen een auto gekocht. Dit jaar denkt de Chinese overheid dat er dat 6 miljoen zullen zijn. Je kan aan de mensen op straat en in de winkels zien dat het relatief goed gaat. China is nog lang niet qua levensniveau te vergelijken met België, Nederland, Frankrijk of de Verenigde Staten. Natuurlijk niet, het is nog altijd een derdewereldland. Maar China is wel heel goed bezig."

Ze kunnen nogal babbelen, die Chinezen. In 1990 waren er in het hele land 7 miljoen telefoons. Vorig jaar waren het er al 627 miljoen: 307 miljoen vaste telefoons en 320 miljoen gsm's. Vorg jaar namen 170 miljoen mensen in de hele wereld een telefoonabonnement. De helft van hen was een Chinees. Vorig jaar werden wereldwijd 600 miljard sms'jes verstuurd. In China, alleen nog maar in de drie dagen tijdens het Chinese nieuwjaar waren er dat 10 miljard.

In China zijn er nu 400 miljoen televisietoestellen. 31 procent van alle Chinezen heeft een televisie. Van alle Fransen heeft 52 procent een televisie. In China zijn er 650 televisiezenders, zowel van de staat als privé-zenders, en ruim 1.000 radiostations.

De Chinezen maken 22 procent van de wereldbevolking uit. Vorig jaar aten ze 19 procent van alle braadkippen ter wereld, 33 procent van al de rijst, 51 procent van al het varkensvlees, 12 procent van al het rundsvlees.

Het binnenlands toerisme neemt snel toe. In 1990 bezochten 1,7 miljoen Chinezen de Chinese Muur. Vorig jaar waren er dat 23 miljoen. De Chinezen gaan ook meer naar het
buitenland op vakantie. Vorig jaar waren ze met 20 miljoen.

Een biertje drinken lukt de Chinezen ook wel. Eén op vijf van alle pintjes die vorig jaar in de wereld getapt werden, verdween in een dorstige Chinese keel.

Omdat de koopkracht van de Chinezen steeds verder toeneemt, moeten er ook winkels zijn. In 2003 werden er niet minder dan 8.000 grootwarenhuizen geopend
'T is maar even dat u het weet

===========================================================

Autofabrieken in China.
Dongfeng factory in Wukan.

Verzameling van alle Chinse autofabrikanten.
China Motor Vehicle Documentation Centre.